ot 1. Yoyga qoʻyib otiladigan, uchi nayzasimon uzun, ingichka tayoqcha; tir.
Sadoqdagi oʻq.
U kamonga chapdastlik bilan oʻq oʻrnatdi va chopib borayotgan ot ustida nishonga otdi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
2. Miltiq, toʻpponcha, pulemyot kabi qurollarga joylab otiladigan kichkina snaryad; patron.
Dushman pulemyoti birdan jimib qoldi, oʻqi tugagan pulemyotchi esa qocha boshladi. — N. Safarov, Olovli izlar
Oʻq ovoziga odam toʻplanganda, mis koʻza qorni pachaqlanib, tuproqqa agʻnab yotar edi. — P. Qodirov, Qora koʻzlar
3. Shunday snaryad, patronning otilgan-da ogʻzidan chiqib uchadigan, moʻljalga yoʻnaltiriladigan qismi (qoʻrgʻoshin, pitra kabi).
Oqilxontoʻra Boʻtaboyni moʻljallab otgan oʻq Tillabuvaga tekkan ekan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Ortiq gilam toʻshalgan uyda, oynavand shkaf qarshisiga ayiq terisini yoyib, oʻq teshgan joylarini koʻzdan kechirayotgan edi. — P. Qodirov, Qora koʻzlar
4. Minomyot, reaktiv artilleriya va shu kabilar qurollardan otiladigan oʻq-dori; snaryad.
Front orqasida oʻra qazib turganda, Mulla Obiddan oʻttiz metrcha nariga bir katta toʻp oʻqi tushib, qattiq tovush chiqarib yorildi. — A. Qodiriy, Obid ketmon
- Oʻqqa tutmoq Ketma-ket, uzluksiz oʻq yoʻllamoq. har qalay, sen aytganday, granata tashlamabdi-yu, samolyotni oʻqqa tutibdi. — A. Qahhor, Oltin yulduzdushmanning uchta transportyor yoʻlda daraxt kesayotgan jangchilarni oʻqqa tutib, qaytib keldi. — I. Rahim, Chin muhabbat