Қидирув

оёқ, пастки қисм- нога -фоот. Адақ берти ики ёрïю üčüн - Оллоҳ юришинг учун иккита оёқ берди - Две ноги дал бог, чтобы ходить - Год гаве тво легс то валк (ҚБҲ, 104

[а.+ф.] Роббим, Эй Оллоҳим– о Боже, о Аллах – Оҳ! Мй Год. Илаҳи билüр сен бу аǧизлïқïм – Эй Оллоҳ, бу ожизлигимни биласан – О мой господь, ты знаешь мою немощность – О мй

бермоқ, туҳфа қилмоқ– давать, даровать – стартлед. Баят берсü кüč бу тапуй қïлюқа – Хизмат қилишга Оллоҳ куч берса – Пусть бог даст силы нести эту службу – Май Год ги

паҳлавон, ботир, мард, жасур, баҳодир– богатырь, герой – браве. Баят бергä эдгü саŋа эй бўгä – Эй баҳодир, Оллоҳ сенга эзгулик берди – Эй, герой, бог даст тебе благо – Ҳ

халқ, аҳоли,қабила, одамлар – население, людей– пеопле. Тўрüтти қалïн бод бу сансïз тириг – У (Оллоҳ) бу сон-саноқсиз яшовчиларни яратди – Он сотворил большое количес

сўнгра, кейин– потом – латер. Кими эдгü туца баят эдлäсä, қамуй эдгü болдï анïнда баса – Оллоҳ кимни эзгу билиб, унга назар қилса, унинг ҳаёти эзгуликка ёʻғрилади –

Бектемир ботир ҳақидаги ушбу эртакда қаҳрамоннинг жасорати, садоқати ва севги ёʻлидаги курашлари тасвирланган. Эртакда йигитнинг қийинчиликларга қарамай, ў

Эртакда отасидан сеҳрли пичоқ мерос қолган Эрназар исмли йигитнинг саргузаштлари ҳикоя қилинади. У акаларининг ҳасадидан қочиб, ўзига янги ҳаёт қуришга

Бу эртакда жоҳил подшоҳ ва Абу Али исмли донишманд табиб ўртасидаги муносабатлар тасвирланади. Подшоҳнинг касал хотинини даволаш учун Абу Али ўзига хос у

Шаҳзода Шавкат сирли кийикни қувиб, ўзга оламга тушиб қолади ва у ерда паризод Моҳистарага ошиқ бўлади. Бу саргузашт унинг ҳаётини бутунлай ўзгартириб

Ушбу эртакда ўгай онанинг туҳмати туфайли отаси томонидан уйдан ҳайдалган Гул ва унинг акаси Сунбулнинг бошидан кечирган саргузаштлари ҳикоя қилинади. Ака

Бу эртакда тулки ва товус ўртасидаги муносабатлар тасвирланади. Оч тулки товусни алдаб емоқчи бўлади, аммо товуснинг зукколиги туфайли унинг ҳийласи иш бе