сфт. 1. Бирор ердан узоқда, йироқда бўлган.
Олис жой. Олис қишлоқ.
Ахир бундан ўн беш кун илгари Умид юк машинасида Мирзачўлдаги олис совхозга чиқиб келди. — Мирмуҳсин, Умид
Ўспиринлар, олис манзилни кўзлаган сайёҳлардай, сафарга пухта ҳозирланган эдилар. — Ёшлик
Олис бир қишлоқдан келиб, мураккаб санъат ёʻлини тутиб, уни пухта эгаллашнинг ўзи катта жасорат. — Газетадан
2. Узоқ, давом этадиган; давомли, узоқ.
Олис ёʻл. Олис сафар.
Ёʻллар азоби энди унутилди, деганда яна олис сафарга жўнатиб юборишмоқчи. — С. Аҳмад, Жимжитлик
3. Ўтмишдаги, қадимги.
Лекин танимизда кезар-ку, бешак, Олис боболарнинг минг йиллик қони. — А. Орипов, Йиллар армони
- Олисни кўзламоқ Узоқ, келажакда, охирида бўладиган ишни кўзламоқ, охирини ўйламоқ. [Зикриё қори:] Эшон олисни кўзлайди. — Н. Сафаров, Шарқ тонги