sft. 1. Ovni yaxshi oladigan.
Olgʻir it. Olatoʻgʻanoq olgʻir boʻlsa ham, qarchigʻay boʻlolmas — Maqol
2. koʻchma Haqini ketkizmaydigan; olagʻon.
Buviniso olgʻir va epchil ayollardan oʻtib, qozonga yaqin yoʻlay olmadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
3. salb. Birovning, jamoat yoki davlatning pulini, mol-mulkini yulib, talab oluvchi; yulgʻich.
Olgʻir odam,
Bu olgʻirlar mehnatkashlarning hamyoniga chovut solyapti. — Mushtum