фл. Катта очилиб, чақчайиб кетмоқ, бесаранжом ўйнамоқ, ола-кула бўлмоқ (кўз ҳақида).
Мирзонинг кўзлари олайиб, ходимгарларга қаради. — А. Қаҳҳор, Мирзо
Ёʻлчининг ранги ўчди, кўзлари олайиб, титроқ овоз билан қичқиришдан ўзини тиёлмади. — Ойбек, Танланган асарлар
Башорат ялт этиб қайрилиб, синглисига олайиб қаради. — А. Мухтор, Опа-сингиллар