sft. 1. Oq va boshqa har xil rang aralash tusli; gulli. || Ola-bula chit.
Ola-bula toʻn kiyib, boshiga kichkina oppoq salla oʻragan, kovush-mahsili yigit salom berib kirdi. — Sh. Xolmirzayev, Qahramonning soʻnggi kunlari
2. koʻchma Xususiyatlari jihatidan bir xil boʻlmagan; aralash, qurama.
Oʻtgan yillarda maktablar juda ola-bula, oʻquvchilarning maʼlumotlari notekis edi. — Gazetadan
- Koʻzini ola-bula qilmoq Koʻzlarini katta ochib besaranjom oʻynatmoq, olaytirmoq. Koʻzlari ola-bula Koʻzlari katta ochilgan, olaygan, besaranjom. Bir kuni otam chaq-chaq urib kirib keldi. Koʻzlari ola-bula edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha