ot 1. kt. Quchoq; qoʻyin, bagʻir.
Oʻz ogʻushiga olmoq.
Raʼno javob bermay, Anvarning ogʻushidan oʻzini qutqazib, oʻrnidan turdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Sening ogʻushing oftobning yotogʻiga oʻxshaydi badaningdan behisht yalpizining boʻyi keladi, koʻkragingdan olma hidi anqib turadi — Yoshlik
2. Qaʼr, bagʻir.
Koʻp oʻtmasdan oʻlim oʻz ogʻushiga tortdi. Oybek, Navoiy. Saratonda muallaq qotgan havo gʻubori shabnam bilan yana oʻz onasi — tuproq ogʻushiga ohista choʻkdi. — Saodat
3. Qurshov, qoʻyin.
Tolibjon omonat yogʻoch koʻprik ustida shunday, ham shirin, ham yurakni oʻrtovchi hislar ogʻushida garangsib turardi. — S. Ahmad, Jimjitlik
Murod qandaydir quvonch ogʻushida onasiga qaradi. — T. Ashurov, Oq ot
- Ogʻush qilmoq