Поиск

ot 1. Boshga kulfat soluvchi yoki halokatga olib keluvchi baxtsizlik; balo.

Xalq boshiga koʻp ofatlar keltirgan Andijon zilzilasi Qorabuloqni suvdan mahrum qilib qoʻydi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. koʻchma Yoʻq qiluvchi; kushanda; iloj, davo.

Taqsir, gunohning ofati tavba-ku. — Hamza, Tanlangan asarlar

sft. Oʻziga maftun qilib, dildan uradigan gʻoyat goʻzal ayol.

Shu ondayoq boʻldim parishon, Shu ondayoq oʻrtandi tanim, Qaydan kelding, ey ofatijon? — Uygʻun.

Qizlarning hammasi sutga chayilganday oq, ofatijon! Atrofimizda girdikapalak boʻlishadi. — Yoshlik

sft. Ofat bilan oʻtgan, ofat boshlab kelgan yoki keladigan.

Ofatli yoʻl.

русскийбедствиеанглийскийcalamity

погов. от хорошего человека счастье и благополучие, от плохого — беда и несчастье.

погов.пренебр. (букв. дурные дела плохого человека опережают его на версту), дурная слава за версту вперед бежит.