от 1. Одам боласи; инсон, киши, башар.
Ер юзида одамзоднинг пайдо бўлиши.
Жоҳиллик, қабоҳат, ҳасад одамзоднинг юрагини моғорлатиб, ишдан қолдиради, асл мақсадидан узоқлаштириб, умрининг беҳуда елдек ўтишига сабаб бўлади. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди
Одамзоднинг кўзи ёмон бўлар экан, ука. — Ойбек, Танланган асарлар
2. с. т. Инсоният, одамият.