sft. Odamgarchilikni biladigan, odamning izzat-hurmatini bajo keltiradigan, birov uchun jonini ham ayamaydigan; olijanob.
Odamoxun odam. Odamoxun oila.
Abduvahob bilan bir suhbatlashgan kishi yana suhbatlashay deydi. Ajoyib odamoxun, shinavanda yigit. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
Baraka topsin, yangi sekretar juda odamoxun chiqib qoldi. — Uygʻun, Doʻstlar
Tavba, xoʻp alomat odam-da! Bu qoʻtir dunyoda shunaqa odamoxunlar borligiga hech aqlim yetmaydi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Farzandlarimizning odamoxun boʻlishini xohlasak, ularning kayfiyati bilan hisoblashib katta qilaylik. — Gazetadan