«одамларча» бўйича 25 та натижа: Изоҳли
рвш. Одамлардай, чин инсонга хос бир тарзда, одамийлик билан, одамийлик юзасидан.
Симхаев заводидаги ерлик ишчилар иш ҳақининг оширилишини, жарималарга барҳам берилишини, ишчиларга одамларча муомала қилинишини талаб этиб, иш ташладилар. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Менга бундай бақирма, одамларча муомала қил! — П. Турсун, Ўқитувчи
от 1. Фикрлаш, сўзлаш ва меҳнат қилиш қобилиятига эга бўлган, шу туфайли бошқа ҳамма махлуқотдан устун турувчи жонли зот; киши, инсон.
Ибтидоий одам.
2. Кишилик жамиятининг айрим бир аъзоси, шахс.
Яхши одам. Ҳалол одам. Асл одам. Аблаҳ одам. Одам борки, одамларнинг нақшидир, одам борки, ҳайвон ундан яхшидир. — Мақол
Одам тафтини одам кўтаради деганидек, Низомжон келиб, уй тўлиб қолгандек бўлди. — С. Аҳмад, Уфқ
Аваз ўзича ўйланди: Бир улуғ одамнинг, бир ғарибнинг жанозасига одам кўп келади, деганлари рост экан-да. — С. Сиёев, Ёруғлик
Булар бу ерга ўтиргани келгани ёʻқ, бир одамни қидириб келишган. — А. Қаҳҳор, Оғайнилар
Бизнинг Набигул одам эмас-э ўзи! Ёш-да, ҳали ошна-оғайнигарчиликни билмайди. — А. Қаҳҳор, Қаноциз читтак
3. Жамоа хўжалиги, оила аъзоларининг ҳар бири; жон.
Одам бошига беш сўмдан. Харажат ва даромадларни одамга қараб тақсимламоқ.
Ҳашарга ҳар бир хўжалик қирқтадан одам беради. — Т. Ашуров, Оқ от
4. Бирор бой-бадавлат ёки амалдор кишининг хизматкори ёки тарафдори.
Кейинги йилларда хон одамлари қишлоқма-қишлоқ юриб, кўпроқ пахта экишни талаб қилишяпти. — С. Сиёев, Ёруғлик
Бундан кейин гапларимни уқиб олинг, модомики мен билан биргасиз, менинг одамимсиз, ҳар бир ишни мен билан баҳамжиҳат қилинг. — Ойбек, Танланган асарлар
5. Ўзга жамоа ёки оила вакили.
Лекин қизларидан яширинча куёвникидан одам келиб қолар, деб кутдилар. — С. Зуннунова, Кўк чироқлар
сфт. 1. Чин одам, ҳақиқий инсон, одамларга жонкуяр.
Ким, кучук бирлан хўтикка қанча қилсанг тарбият, Ит бўлур, эшак бўлур бўлмаслар асло одамий. Алишер Навоий.
2. сфт. Одамга, чин инсонга хос хусусият.
Одамий қиёфа. Одамий фазилатлар.
от 1. Одам, инсон эканлик, одам бўлиш.
2. айн. Одамийлик.
У оилавий муносабатлардаги бурчни тушунар ва одамликнинг бошланиши деб қарар эди. — С. Зуннунова, Олов
Ёʻлчида ўз кучига ишонган, қадр-қимматини баланд тутган камбағал йигитнинг, одамликнинг ғурури кучли эди. — Ойбек, Танланган асарлар
сфт. Одамлардан ўзини четга олиб юрадиган, ҳеч кимга қўшилмайдиган, эл-халққа аралашмайдиган.
Ражаб болаликдан камгап, одамови чиқди. — Ҳ. Назир, Индамас
Йигитлардан кимдир Ҳури ҳақида гап очиб, уни одамови дебди. — Ф. Мусажонов, Ҳури.
от 1. Одам гўштини ейдиган; ёввойи, ваҳший.
Бир тоғнинг изасида одамсифат, одамхўр, ваҳший жондорларнинг макони бор эди. — Ёдгор.
2. кўчма Ўтакетган ёвуз, золим, қотил, жаллод.
Одамхўр золимлар, беклар, хоқонлар Олтин қадаҳларда шароб ичарди. — Уйғун
Ҳайитгул опа каби аёллар фронт орқасида одамхўр Гитлер уясини ўққа тутганлар. — Саодат
тариқ эск. айн. Тариқа. — Ҳе тариқ билан? — қизиқиб сўради Маждиддин. Ойбек, Навоий Ота-онасидан чиройли ахлоқни, одамларга одамларча муомала тариқини ўрганиб келибди
