Қидирув

от 1. Сув оқиб ўтадиган узун чуқурлик; сув ёʻли.

Энди ўзандан бу ёққа ариқ чиқариш ва ҳовуз қазиш керак эди. — П. Қодиров, Қадрим

[Жамолнинг] Кўз олдида эгри-бугри Чирчиқ ўзани. Ундан нарида — каттакон Тошкент. — С. Анорбоев, Меҳр

Зарафшон дарёсининг эски ўзанлари кўп. — П. Ғуломов, Зарафшон этакларида

У сув ювган тақир ўзандан борар экан, чакалакзордаги буталардан асар қолмаганига гумон қилмасди. — Р. Раҳмонов, Чангалзордаги шарпа

Йиғинимиз оддий кунда эмас, канал ўзанига биринчи кетмон урилган куннинг ўттиз йиллиги арафасида бўлди. — Ўзбекистон қўриқлари

2. кўчма Бирор давомли нарсанинг муайян ёʻли.

Ёʻқ, ҳаётни жўнлаштириб бўлмайди. У ўзининг чигал, мураккаб ўзанлари бўйлаб оқади. — А. Мухтор, Чинор

Ашурмирзо парво қилмай, гап ўзанидан чиқмади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

от Этикдўз косиблар иш тикадиган махсус игна.

Сўзан билан чок тикмоқ.

Уй-рўзғорда ишлатиладиган қуроллар номи: пичоқ, ангишвона, жуволдиз, игна, чопқи, қайчи, сўзан ва бошқалар. — ЎТА

Чол унга сўзан, бигиз тутишни кўрсатади. — Ойбек, Танланган асарлар

от Сидирға газламага гул тикиб тайёрланган, деворга осиладиган безак буюми; гулкўрпа.

Шоҳи сўзана. Сўзана тикмоқ.

Унинг қаршисида, сўзана тутилган девор тагида, муштдай бўлиб ўтирган мухбир йигит — Ислом пиқиллаб кулиб юборди. — Ш. Холмирзанев, Оғир тош кўчса

Сурмахон ая кўкка қаради: юлдуз тўла қорамтир осмон йирик-йирик гавҳар доналари қадалган бахмал сўзанага ўхшайди. — Ҳ. Ғулом, Замин юлдузлари

от Игна билан тикувчи (машиначи, поябзалдўз ва шу кабилар)

[Унинг] Йигирматадан кўпроқ дўзандаси бор эди. — С. Айний, Куллар

Сартарош соқолга, дўзанда оёққа қарайди, деганлари рост экан. — С. Сиёев, Ёруғлик

от кам қўлл. Кўзга ўхшаш тешик. Асалари инининг кўзанаклари.

— Мен бечоранинг тилим ғулдураб, арзҳол қилдимки, мени ҳам шу ҳалқайи илоҳийга [қаландарликка]

бир кўзанак занжирдай тиркаб, қаландарбаччаликка қабул қилсалар экан, — деди Шум бола. — Ғ. Ғулом, Шум бола

от шв. Ниначи.