sft. 1. Vaqtini doimo turli oʻyinlar bilan oʻtkazadigan, oʻyinga berilgan; shoʻx (bolalar haqida).
Kinoteatrning devorlari baland boʻlsa ham, oʻyinqaroq bolalarga aslo xalal bermasdi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
Quda boʻlmishimiz ostonamizni supurib, hol-jonimizga qoʻymayapti; uzatib, oʻyinqaroq qizi tushmagurdan tinchib qoʻya qolsakmikan, degan oʻyim bor. — A. Mirahmedov, Oʻt yuraklar
— Joʻra degan bola sal oʻyinqaroq chiqib qoldi, gʻoʻzaga suvni ham oʻsha toshirib yuborgan, — dedi Shokirov. — N. Nazarov, Zamon
2. Oʻyin-kulgi, shoʻxlik bilan oʻtadigan.
Botiralining bu oʻyinqaroq yillari uzoq choʻzilmadi. — S. Ahmad, Hukm