oʻyinqaroq

sft. 1. Vaqtini doimo turli oʻyinlar bilan oʻtkazadigan, oʻyinga berilgan; shoʻx (bolalar haqida).

Kinoteatrning devorlari baland boʻlsa ham, oʻyinqaroq bolalarga aslo xalal bermasdi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

Quda boʻlmishimiz ostonamizni supurib, hol-jonimizga qoʻymayapti; uzatib, oʻyinqaroq qizi tushmagurdan tinchib qoʻya qolsakmikan, degan oʻyim bor. — A. Mirahmedov, Oʻt yuraklar

— Joʻra degan bola sal oʻyinqaroq chiqib qoldi, gʻoʻzaga suvni ham oʻsha toshirib yuborgan, — dedi Shokirov. — N. Nazarov, Zamon

2. Oʻyin-kulgi, shoʻxlik bilan oʻtadigan.

Botiralining bu oʻyinqaroq yillari uzoq choʻzilmadi. — S. Ahmad, Hukm

игрун, игрунья (о детях)

a playful (of children)

oyınshıl, shoq

spielerisch, verspielt

oʻyinqaroq bola ein verspieltes Kind

русскийувлекающийся играми, игрунанглийскийone who is engaged in different playsфранцузскийjoueur, enjoué, enfant pétulantарабскийلَعُوبٌ