Qidiruv

sft. 1. Xijolatga soladigan; xijolatli, noqulay.

Har ikkisi ham bir-birining avzoyini koʻrib, oʻngʻaysiz holatda qoldilar. — Oydin, Oʻzidan koʻrsin

Oraga oʻngʻaysiz jimlik choʻkdi. — S. Mahkamov, Shogird

Elmurod bu oʻngʻaysiz savolga dagʻalroq qilib javob berdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. s. t. kam qoʻll. Bir ish-harakat uchun yaxshi imkon bermaydigan; noqulay.

Jarning narigi tomoni bir tepadan iborat boʻlib bu tepa, qoʻrgʻonsiz ham, dushmanning hujumiga oʻngʻaysiz edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

ot Oʻngʻaysiz holat, noqulay ahvol.

Anvarning Raʼnoga aytmoqchi boʻlgan soʻzi, ehtimol, uning oʻziga ham oʻngʻaysizlik berar edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

— Uylarida kimlar bor ekan? — dedi Saodatxon oʻrtadagi oʻngʻaysizlikni koʻtarish uchun. — S. Zunnunova, Yangi direktor

fl. Oʻngʻaysiz holga tushmoq, xijolat tortmoq.

Avaz otasiga tik gapirganidan endi bir oz oʻngʻaysizlandi. — P. Qodirov, Qora koʻzlar

Asqar ota shuncha xotinning ichida yakka oʻzi boʻlganligidan nechukdir oʻngʻaysizlanar va har qaysiga alohida-alohida yaxshimisiz, der va duo qilar edi. — A. Qahhor, Xotinlar

fl. Oʻngʻaysizlanmoq feʼlining orttirma nisbati.