ot 1. Dushman ustidan gʻalaba qilish tufayli qoʻlga kiritilgan narsa.
Gʻozilar ertalab soat oʻnlarda uyqudan uygʻondilar, soʻngra oʻlja va tutqunlarni boʻlish ishi boshlandi. — S. Ayniy, Qullar
Elmurod kechayoq raisga vaʼda qilgan, qishloqda qoʻlga tushirilgan oʻlja qurollarni topshirdi. — Shuhrat, Shinelli yillar
Safarqul oʻlja miltiqlarni oʻz odamlariga koʻtartirib, koʻchaga chiqdi. — S. Ayniy, Qullar
2. Ovda qoʻlga tushiriladigan, tutib yoki otib olinadigan narsa; ov.
Oʻrmon qatlaridan shiddatli ovoz, Oʻljasini titar yovvoyi maxluq. — S. Akbariy
Pastlab kelib, endi oʻz oʻljalari ustiga qoʻnmoqchi boʻlayotgan qora qushlar birdan balandlashdi. — P. Qodirov, Qora koʻzlar
Kechki payt ular qarmoqlarni sohilga bogʻlab qoʻyib, kattagina oʻlja bilan qaytdilar. — Sh. Xolmirzayev, Ogʻir tosh koʻchsa
- Oʻlja qilmoq (yoki olmoq) 1. Kuch ishlatib qoʻlga kiritmoq. Yosh ekan, jon shirin, vahm oladi. Nomard boʻlsa, otni oʻlja qiladi. — Shirin bilan Shakar