sft. 1. Umidi yoʻq, umidsiz, umidsizlangan, hafsalasi pir boʻlgan.
Noumid odam,
Xotin kishini hamma vaqt noumid, norozi koʻrib oʻrgangan va buni xotinlik latofati deb bilgan Sidiqjonga juvonning bu gaplari uncha botmadi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. Ishonchni yoʻqotgan holda, ishonchsiz ravishda.
Noumid boʻlmoq.
Kaskasini boshiga toʻnkarib, bir ingrab qoʻydi-da, tevarakka noumid qaradi. — Oybek, Quyosh qoraymas
- Noumid shayton