сфт. 1. Инсофи ёʻқ, инсофсиз; виждонсиз; адолациз.
Оббо ноинсоф-эй, Ширмонбулоқнинг этагидаги қоратупроқ ерларнинг барисини қўлга киргизиб олди-я! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
2. сўк. Ҳақорат, койиш ифодалайди.
Эрталаб Хўжабеков келиб кетди. Касал бўлсам ҳам, олдига чиқдим. Омонмисан, демади-я, ноинсоф. — С. Анорбоев, Оқсой
[Насиба:]
Кечагина нима деган эдингиз! Яна лафзингиздан қайтдингизми? Ноинсоф! — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар.