ot 1. Jarrohlarning keskir asbobi.
Ibn Sino yechib tashlagan qonli yaktagini kiyib, qoʻlida nishtar bilan yaradorning tepasiga keldi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi
2. Umuman, oʻtkir va sanchiladigan narsa.
Dushman zaif joydan nishtar uradi. — S. Ahmad, Hukm
Nishtardan achchiq botdi Temirdan boʻlgan javob. — Gʻayratiy
3. ayn. Nish 2.
Chayon zaharli nishtarini bir gal oʻrtancha barmogʻining uchiga, ikkinchi marta koʻrsatkich barmogʻiga sanchib oldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
4. koʻchma Oʻtkir, kuchli.
Quyoshning nishtar nuri bahor yomgʻirida oʻsgan oʻtlarni qovjiratib yuborgan. — Yo. Shukurov, Birinchi parvoz