Qidiruv

ot 1. Oʻtkir narsaning uchi; nayza.

Koʻk strelkalarning shaharga, tepaliklar va katta yoʻllarga qaratilgan nayzalari xanjar nishiday armiya mudofaasiga sanchilib turardi. — I. Rahim, Chin muhabbat

2. Gazandalarning chaqqanda sanchadigan aʼzosi; nishtar.

Yoʻlda chayon toshbaqadek doʻstiga, Urdi bir-ikki nishini poʻstiga. — Hamza

3. Endigina unib chiqqan (oʻsimlik yoki kurtak).

Tuproqni koʻtarib turgan nish gʻoʻza tagini asta kavlab koʻrsam, ildizi chiriy boshlabdi. — S. Mahkamov, Shogird

4. Tuxumning uchidagi oʻtkir boʻrtigʻi, xoli.

ot 1. Yuzaning biror tomonga qiyaligi; qiyalik darajasi.

Nishab yer.

Yangi qamish bosib, loy bilan suvalgan tomining nishabi hovli tomonda. — A. Muxtor, Opa-singillar

2. koʻchma Biror gap-soʻz, ish-harakatning mazmuni, yoʻnalishi.

— Oʻzim ham gapning nishabidan masalani tushungandim, — dedi Botirali. — Neʼmatjonga, Gazetadan

ot 1. Ataylab qoʻyilgan yoki tabiiy belgi; alomat.

Bolaning oʻng betida nishoni bor.

Texnik., domlaning darvozasiga qizil nishon qoʻyib ketdi. — A. Qahhor, Sarob

2. Biror narsaning izi, asari,

Kechagi yomgʻirdan nishon ham qolmagan, xushboʻy shabada, dilxush manzara, oromijon tabiat. — I. Rahim, Ixlos

Kuban boʻylaridan izladim seni. Oʻtdi tuni kunlar, topmadim nishon. — T. Toʻla

3. Biror narsadan darak yoki dalolat beruvchi belgi.

Yasovullar sadoqat nishoni koʻrsatdilar. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Bu bayroq har bir jangchi uchun shon-sharaf belgisi gʻalaba nishoni. — I. Rahim, Chin muhabbat

4. Oʻq uzish uchun moʻljalga olingan (qoʻyilgan) narsa; qora.

Oʻqni nishonga bexato urmoq. Nishonga olmoq.

— Toʻgʻri qilgansiz, — deb uni qoʻltiqladi komissar, — jangchining ongi qayralsa, oʻqi nishonga bexato tegadigan boʻladi. — Shuhrat, Shinelli yillar

5. koʻchma Biror gap qaratilgan obyekt; biror gapdan koʻzlangan maqsad; moʻljal.

Inoyat soʻzining nishonga borib tegayotganidan mamnun. — S. Abduqahhor, Sanamay sakkiz dema

6. esk. kom. qoʻll. Orden; medal.

Koʻkragida yaqinda olgan Mehnat shuhrati nishoni — Gazetadan

7. Nishon (erkaklar ismi).

ot 1. ayn. Nishon 1, 2, 3.

Shukurjonning quyoshda kuygan bugʻdoyrang yuzida qandaydir teran bir qaygʻuning nishonasi bor edi. — O. Yoqubov, Ota izidan

Bek va amir amaldorining narida turib shivir-shivir qilayotganliklarini Hasan ovchi yomonlikdan nishona deb tushundi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi

2. Mevali daraxtning birinchi marta qilgan mevasi.

Olma nishona qildi.

Hali nishona qilmagan mevani hisobga kiritasanmi? Avval tarbiya qil, gullasin, undan keyin mevasiga savat toʻqisang arziydi. — Shuhrat, Shinelli yillar

ot 1. Jarrohlarning keskir asbobi.

Ibn Sino yechib tashlagan qonli yaktagini kiyib, qoʻlida nishtar bilan yaradorning tepasiga keldi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi

2. Umuman, oʻtkir va sanchiladigan narsa.

Dushman zaif joydan nishtar uradi. — S. Ahmad, Hukm

Nishtardan achchiq botdi Temirdan boʻlgan javob. — Gʻayratiy

3. ayn. Nish 2.

Chayon zaharli nishtarini bir gal oʻrtancha barmogʻining uchiga, ikkinchi marta koʻrsatkich barmogʻiga sanchib oldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

4. koʻchma Oʻtkir, kuchli.

Quyoshning nishtar nuri bahor yomgʻirida oʻsgan oʻtlarni qovjiratib yuborgan. — Yo. Shukurov, Birinchi parvoz

ot Tuxumning oqini yetmak bilan koʻpirtirib va shakar qiyomi qoʻshib tayyorlanadigan koʻpiksimon quyuq oq shirinlik.

Ota nisholdaga non botirar, samovarchi unga guldor piyolada issiq, xushboʻy choy uzatib turar edi. — A. Muxtor, Opa-singillar