nishon

ot 1. Ataylab qoʻyilgan yoki tabiiy belgi; alomat.

Bolaning oʻng betida nishoni bor.

Texnik., domlaning darvozasiga qizil nishon qoʻyib ketdi. — A. Qahhor, Sarob

2. Biror narsaning izi, asari,

Kechagi yomgʻirdan nishon ham qolmagan, xushboʻy shabada, dilxush manzara, oromijon tabiat. — I. Rahim, Ixlos

Kuban boʻylaridan izladim seni. Oʻtdi tuni kunlar, topmadim nishon. — T. Toʻla

3. Biror narsadan darak yoki dalolat beruvchi belgi.

Yasovullar sadoqat nishoni koʻrsatdilar. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Bu bayroq har bir jangchi uchun shon-sharaf belgisi gʻalaba nishoni. — I. Rahim, Chin muhabbat

4. Oʻq uzish uchun moʻljalga olingan (qoʻyilgan) narsa; qora.

Oʻqni nishonga bexato urmoq. Nishonga olmoq.

— Toʻgʻri qilgansiz, — deb uni qoʻltiqladi komissar, — jangchining ongi qayralsa, oʻqi nishonga bexato tegadigan boʻladi. — Shuhrat, Shinelli yillar

5. koʻchma Biror gap qaratilgan obyekt; biror gapdan koʻzlangan maqsad; moʻljal.

Inoyat soʻzining nishonga borib tegayotganidan mamnun. — S. Abduqahhor, Sanamay sakkiz dema

6. esk. kom. qoʻll. Orden; medal.

Koʻkragida yaqinda olgan Mehnat shuhrati nishoni — Gazetadan

7. Nishon (erkaklar ismi).