ot 1. Oʻtkir narsaning uchi; nayza.
Koʻk strelkalarning shaharga, tepaliklar va katta yoʻllarga qaratilgan nayzalari xanjar nishiday armiya mudofaasiga sanchilib turardi. — I. Rahim, Chin muhabbat
2. Gazandalarning chaqqanda sanchadigan aʼzosi; nishtar.
Yoʻlda chayon toshbaqadek doʻstiga, Urdi bir-ikki nishini poʻstiga. — Hamza
3. Endigina unib chiqqan (oʻsimlik yoki kurtak).
Tuproqni koʻtarib turgan nish gʻoʻza tagini asta kavlab koʻrsam, ildizi chiriy boshlabdi. — S. Mahkamov, Shogird
4. Tuxumning uchidagi oʻtkir boʻrtigʻi, xoli.
- Nish urmoq 1. Nina, nayza kabi oʻtkir uchli narsani sanchmoq. Qaynayotgan qaziga nish urmoq;Avval ekinlarning nish urishidan xirmongacha boʻlgan jarayonni toʻrt koʻz boʻlib kuzatgan boʻlsa, endi kishilarning qalbini, qarashini, ruhini oʻrgana boshladi. — Shuhrat, Shinelli yillarMurabbiy — bola qalbida nish ura boshlagan umid gʻunchalarining mehribon sohibidir. — R. Usmonov, Odobnoma