ot 1. Biror ishni boshqalar bilan navbatlashib bajaruvchi; oʻz navbati kelganda, shunday ishni bajarayotgan shaxs.
Sinf navbatchisi.
Ular ishini navbatchiga topshirib kelgan traktorchilar bilan issiq salomlashgach, Pogodinning kichik kabinetiga kirdilar. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
2. Postda turgan soqchi; qorovul.
Tunlari har hovli eshigida oʻsha yerda yashovchilardan navbatchilar tayinlanadi — begona kirmasin. — Shuhrat, Shinelli yillar
Koridorga kirganimizda, navbatchi ayol divanda mudrab oʻtirgan ekan, bizni koʻrib hayron boʻldi. — U. Usmonov, Sirli sohil
3. Maʼlum bir vazifani bajarish uchun navbatda turgan (vosita, transport).
Surishtirsam, navbatchi avtobuslar ham allaqachon ketib boʻlgan ekan. Oʻ. — Umarbekov, Yoshlik koʻchalari