«наҳор» бўйича 14 та натижа: Изоҳли
от 1. Кундуз, кундуз кун.
2. Тонг ёришган пайт; эрта тонг.
Колхоз хазиначисин қўли-қўлига тегмас, Танда каби уланур оқшомига наҳори. — Ғ. Ғулом
Кўз тутади далада баҳор Кутмакдадир эл туриб наҳор. — Ҳ. Олимжон
Бўри ўғлини наҳорда уйқудан уйғотиб, тухум ютқизди. — Т. Мурод, Юлдузлар мангу ёнади
3. кўчма Эрта нонуштадан олдин, нонушта қилмай, оч қоринга.
Наҳор юрмоқ. Наҳорга дори ичмоқ.
от айн. Наҳорлик.
[Гулжон] Жиндак наҳори қилайлик, шояд ҳордиқларингиз чиқса. — Ҳамза, Паранжи сирлари
от Эрталабки овқат; нонушта.
Эрталаб Аҳмад Ҳусайн бир пиёла чой ва бир бурда чапати билан наҳорлик қилиб, ўрнидан турди. — Ойбек, Нур қидириб
рвш. 1. Эрта билан нонушта, наҳорлик қилмасдан.
Онамга аччиқ қилиб, мактабга оч-наҳор кетдим. — С. Анорбоев, Ҳамсуҳбатлар
2. Очин-тўқин, оч.
Ҳар кун қармоқ ташлайман, ўғлим оч-наҳор келса, тўйдираман деб. — Ҳ. Ғулом, Машъал
қўрқинчли Кишини қўрқувга, ваҳимага, даҳшатга соладиган, даҳшатли, ваҳимали. Қўрқинчли туш. Қўрқинчли манзара. Унинг ранги оқариб, важоҳати қўрқинчли тус олг
ёлчи Етарли даражада таъминланмоқ; тўймоқ, қониқмоқ, қонмоқ. Умрида ёлчиб овқат емаган, иззат кўрмаган Назирқул учун бундан ортиқ бахт ёʻқ эди. С. Аҳмад, Ҳукм К
тирикчилик Ҳаёт кечириш, кун кўриш, яшаш. Тирикчилик учун кеча-кундуз тинмасдан меҳнат қилган ва юрагида шунча ғамни кўтарган бу бели букик, елкаси чиқ
давлатпаноҳ Бахт-у саодат ато этувчи, саодатбахш; подшоҳ. Лутф-у карамингиз нуридан кўнгулларимиз чароғон ўлиб, лашг-у наҳор дуои жонингизни қилмоқ ила хуррам-у с
бўйлаб Ёқалаб, ёқасидан. Дарё бўйлаб. Темир ёʻл бўйлаб. Ака-сингил — Олияхон билан Абдураҳмон — Бўзсув бўйлаб техникум томон ёʻл олдилар. Н. Сафаров, Олияхон
эрта рвш. Белгили, одатдаги, меъёрий вақтдан анча ёки бирмунча олдин, барвақт, вақтли. Эрта турмоқ. Эрта бориб, кеч қайтмоқ. Эрта қариган киши. Бу йил қиш эрта ке
Бу эртакда Зулайҳо исмли аёлнинг ҳасади туфайли кўп азоб чеккан Ҳурилиқо исмли қизнинг саргузаштлари ҳикоя қилинади. Унинг садоқати ва сабри охир-оқибат ба
Бир кийик уяси ёнидаги теракка осилган кади сабабли оч қолиб, уни енгишга ҳаракат қилади. Аммо кади билан бўлган кураш унинг қуйруғини узиб юборади ва
Ёмонвой дўстини алдаб, кўзларини ўйиб, чўлга ташлаб кетади. Яхшивой эса тўтиларнинг суҳбатини эшитиб, бойлик ва бахтга эришади.
