Қидирув

от 1. тар. Ҳокимларнинг, амалдорларнинг ҳузурида уларнинг хизматида бўлган киши.

Раис афанди мулозимларига дарра кўтартириб, намозсизларни текширар, фарзи айнни билмаганларни урдирар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Энг кейинги извошда икки мулозим билан Абдуваҳоб жўнади. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

2. Сарой, маҳкама хизматчиси.

— Қозихонадан бир мулозим келибдир. Полвонда ишим бор дейди, — деб даҳлиздан кирган бола Ўрмон полвоннинг сўзини кесди. — С. Айний, Қуллар

3. эск. Ходим, хизматчи.

Музей мулозими бизга ажойиб бир кашфиётни — Ҳиндистоннинг жуғрофий харитасини кўрсатди. — 3. Акрамов, Ҳиндистон лавҳалари

train, suite.

сфт. Кишини хурсанд қилишга тиришадиган; хушмуомала, хушфеъл, сермулозамат, сертавозе.

Хушмулозим йигит.

Бу ерда, хушмулозим мезбонларимизнинг қабул маросимида кўп мамлакатларнинг вакиллари тўпланган. — Газетадан

сфт. айн. Хушмулозим.

Хушмулозимат мезбон.

от Хушмуомалалик, сертавозелик.

— Мен дарвозага етар-етмас, мингбошининг ўзи чиқди: болани сўкиб, мени эса яна ҳам хушмулозиматлик билан қарши олди, — деди Шокиржон. — Ш. Ризо, Қор ёғди, излар босилди