Qidiruv

ot ayn . oy

Oh Quyoshdin nur olib kulgan kabi moh, Kulardim soʻnggi bor, u kelsa men ham. Uygʻun va — I. Sulton, Alisher Navoiy

Koʻkda moh asta kezar. — E. Vohidov

sft. 1. Yuksak mahoratga eta boʻlgan, mahorat qozongan; usta.

Mohir suvchi. Mohir yozuvchi. Mohir tashkilotchi.

2. Shogird qancha mohir boʻlsa, quvonar ustod. Gʻ. Gʻulom.

Toʻgʻri, keksalarimiz dehqonchilikda juda mohir — Oybek, O.v. shabadalar.

sft. kt. Noaniq, mujmal.

Yusufbek hoji egnida kimxob chopon bilan oʻrdadan chiqdi. Oʻrdadagi Chopon muborak boʻlsin! deb soʻraguvchilarga bir turli moʻhmal javob berar edi. A. — Qodiriy, Oʻtgan kunlar

ot Yoritib turuvchi oy; oydin.

Sutday oppoq mohtob kechada oq kiyim ostida keluvchining kimligini aniqlash mumkin emas ekan. — S. Ayniy, Esdaliklar

Kun chekinib, mohtob chiqadi, Chechaklar ham yarqirar alvon. — M. Shayxzoda

und. s. Baʼzi uy hayvonlarini chaqirishda ishlatiladi, chaqirishni bildiradi.

Moʻh-moʻh desa, qoʻy ham tushunadi. Ammo senga soʻz uqtirib boʻlmaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

ot 1. Biror narsaning zamiridagi tub, eng muhim maʼno, ichki mazmun, magʻiz.

Mohiyat — nafaqat Buxoro oʻlkasini, balki Turkiston, Xorazm, Fargʻona muzofotlari, alqissa, ikki aryo oraligʻini yovdan ozod etishdan iborat! — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik

Rixsivoy, chamamda, choʻlquvarlarning ulkan ishining mohiyatiga tushunmayapti. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi

2. fls. Narsalarning ichki mazmuni boʻlib, ularning turli-tuman xossalarini va munosabatlarini yaxlit aks ettiradi. qiyos. hodisa.