моҳият
mohiyatмоҳият
от 1. Бирор нарсанинг замиридаги туб, энг муҳим маъно, ички мазмун, мағиз.
Моҳият — нафақат Бухоро ўлкасини, балки Туркистон, Хоразм, Фарғона музофотлари, алқисса, икки арё оралиғини ёвдан озод этишдан иборат! — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк
Рихсивой, чамамда, чўлқуварларнинг улкан ишининг моҳиятига тушунмаяпти. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди
2. флс. Нарсаларнинг ички мазмуни бўлиб, уларнинг турли-туман хоссаларини ва муносабатларини яхлит акс эттиради. қиёс. ҳодиса.
МОҲИЯТ
Бирор нарсанинг замирида туб, маъно, ички мазмун.MAHİYET, NİTELİK, ÖZ
моҳият
сущность, существо, суть
- масаланинг моҳияти сущность вопроса
- ишнинг моҳияти суть дела
моҳият
н essence, main point, gist
- моҳиятни очиб бермоқ clarify, elucidate (in writing)
МОҲИЯТ
tiykar, mazmun, mańız
моҳият
↑ Wesen n
Моҳият
русчасущность, сутьинглизчаessence, the main point, meaningфрансузчаsens, signification, substance, essenceарабчаحَقِيقَةٌ (حَقَائِقُ), جَوْهَرٌ (جَوَاهِرُ)