Қидирув

от 1. Бирор истакнинг амалга ошишига бўлган ишонч; ишонч билан кутиш; эътиқод.

Сиздан умидимиз катта. Сендан умидим шуми?

Таассуфки, отамнинг Азизбекдан бўлган умиди бўшга кетди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Бу камбағалчилик ёруғ дунёдан бўлган умидимизни эмас, ёруғ дунёдан бўлган умидимиз бу камбағалчиликни еб, кемириб ташлаётипти. — А. Қаҳҳор, Қўшчи-нор чироқлари

2. Бирор нарса қилишга, бирор нарсага эришишга бўлган ички интилиш, ички ҳиссиёт; истак, орзу, ният.

Ҳаётни билиш ва ундан ўзининг лойиқ ўрнини топишга интилиш — ҳар бир кишининг умиди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Ўзганики бўлса ҳам, ўғил қилиб олайлик, деган умидда бола қидириб юрибмиз. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Қизга ота-онаси катта умид билан Субҳ деб ном қўйган эканлар. — Мирмуҳсин, Ал Маҳдий

3. Умид боғламоқ Орзу қилган нарсанинг амалга ошишига, бунда бировнинг кўмагига умид билан қарамоқ.

— Ким агар ғалабага умид боғласа, албатта, ғолиб келади, — деди Жўрахон. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди

Бобур мирзо ҳали ёшлар. Мен ҳам шу зотга умид боғлаган эдим — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

4. Умид (эркаклар исми).

сфт. 1. Умид қилувчи, умидли, умидвор.

Боумид бўлмоқ.

2. айн. Дунёйи боумид умидли дунё

— Дунёйи боумид, жигарпорамни бир кўрсам, деб келган эдим, — деди Сурхонбой кўзига ёш олиб. — И. Раҳим, Тақдир

Дунёйи боумид, таъзияни ташлаб келган эдик. — Ҳамза, Бой ила хизматчи

Мамадашжон, манам, дунёйи боумид, Аҳмадхўжам билан Ҳамзахўжамга бисот йиғиб, тўй анжомини бутлаб қўйганман. — Н. Сафаров, Оловли излар

от Бром иштирокида ҳосил қилинган туз ёки кислота.

рвш. Кам деганда, энг ози; минимум.

Бу иш учун камида уч ой вақт керак. Бу пайкал камида беш гектар келади.

Уч кунлик эмас, камида бир хафталик ой тоғлар ортидан секин кўтарилиб келарди. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса

Ҳар бир ўқитувчи камида йигирма-ўттиз ўғил-қиз ўқувчининг тақдири учун жавобгар. — Н. Сафаров, Оловли излар

сфт. 1. Умиди ёʻқ, умидсиз, умидсизланган, ҳафсаласи пир бўлган.

Ноумид одам,

Хотин кишини ҳамма вақт ноумид, норози кўриб ўрганган ва буни хотинлик латофати деб билган Сидиқжонга жувоннинг бу гаплари унча ботмади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. Ишончни ёʻқотган ҳолда, ишончсиз равишда.

Ноумид бўлмоқ.

Каскасини бошига тўнкариб, бир инграб қўйди-да, теваракка ноумид қаради. — Ойбек, Қуёш қораймас

сфт. 1. Бирор нарсадан умид қиладиган; умидвор.

2. Келажагидан умид бор, келажагига ишонса бўладиган.

Келажаги энг умидли кўринган йигитга тегмоқчи бўлиб қаллиқ танлаётган қиз экан. — П. Қодиров, Уч илдиз

Асранди қиз Роҳила ролини ўйнаган умидли санъаткор Р. Тўраевани ҳамма ҳурматлади. — Газетадан