Қидирув

от 1. Сув, қимиз ва шу кабилар суюқ нарсалар солиб қўйиладиган, ташиладиган тери; саноч.

Мангқишлоққа тушиб, қозоқлар овулидан бир меш қимиз олиб чиқишди. — М. Мансуров, Ёмби

Битта жангчи челакдаги сувни мешга авайлаб қуйди. — К. Яшин, Ҳамза

2. Оёқ кийими астари, супра ва шу кабилар нарсалар учун ишлатиладиган жўн қўй тери.

Хотин, қорилган хамирни меш супрага ўраб, устига серпахта кўрпани ёпгандан кейин, ерда турган чўян обдастадан қўлини ювмоқчи бўлди. — С. Айний, Дохунда

3. кўчма с.т. Мешга ўхшаш; дўмбоқ, думалоқ (қоринга нисбатан).

Хўрандалар ҳақини уриб, қорни кўпчиб меш бўлди. — Муштум

от 1. тар. Мешда сув ташувчи, кўча ва бозорларда меш кўтариб юриб сув сотувчи киши.

Елкасида сув тўла меш, қўлида сопол коса билан қичқираётган мешкобни кўрган Майна чанқаб, сув ичкиси келди. — Ш. Тош матов, Эрк қуши

2. айн. Меш 1, 3.

от 1. Чор Россиясида шаҳар буржуазиясига мансуб майда савдогар, ҳунарманд ва қуйи хизматчилар табақасига мансуб шахс.

2. кўчма Тушунчаси тор, ўз шахсий манфаатлари, хусусий мулкчилик дарди билан яшовчи шахс; манфаатпараст.

от с.т. Мешкоб.

Топ кўчаларда юрган отлиқ, пиёда кишилар, нонвойлар, мешкобчилар унинг диққатини ўзига тортмади. — Мирмуҳсин, Чўри

от 1. Мешчанга хос хислат, хатти-ҳаракат.

Мешчанлик, шахсиятпарастлик қобиғига ўралиб олган шахслар ота-оналарга ғамхўрлик қилиш ўрнига мушт кўтариб азобламоқда. — Муштум

2. Мешчанга хос ҳаёт тарзи, мешчанча яшаш.

У [Ғафур Ғулом] ўзининг кўпгина сатирик асарларида феодализм сарқитларини, мешчанликни танқид қилди. — Газетадан

от Куракоёқлилар туркумига мансуб, тумшуғи остида мешкоби бўлган катта сув қуши; бирқозон, сақоқуш.

Дарё делталарида мешкобқуш, ғоз, ўрдак учрайди. — Ўзбекистон қўриқлари