от 1. Инсоннинг ўз туғишганларига, яқин кишиларига ва умуман, одамга, нарсага бўлган самимий муҳаббати; яхши кўриш туйғуси.
Оналик меҳри. Меҳрини қозонмоқ. Ватанга бўлган меҳр ва муҳаббат. Меҳр билан ўқимоқ. Ишга меҳр қўймоқ.
Тўсатдан вужудини қамраган оналик меҳри ғолиб келиб, тортган азоби ҳам эсидан чиқди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Икки ёр севгиси ҳам меҳри шунда. Шоирнинг илҳоми, шеъри ҳам шунда. — М. Алавия
Ёшлар ўртасида деҳқончилик касбига меҳр уйғотишга эътиборни кучайтириш керак. — Газетадан
Бу ўрик бир вақтлар Муроталининг отаси томонидан экилган ва меҳр билан парвариш қилинган эди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
2. Шафқат, раҳмдиллик.
Одамнинг юраги-да меҳр бўлиши керак. Керакли вақтда кўмаклашиш керак. — Ойбек, Танланган асарлар
- Меҳр қўймоқ Меҳрини бермоқ, меҳр боғламоқ. Мен фақат ўзим чизган суратга—ўз ижодимга меҳр қўйганман, холос! — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
- Меҳри товланмоқ Меҳри қўзғалмоқ, меҳри жўш урмоқ. Онаси ўғлини подшоҳ бўлмасидан олдинги номи [Ботиржон] билан атаб, меҳри товланиб гапиргани Бобурга жуда ёқимли туюлди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар