Қидирув

от 1. Бирор мақсад учун қаратилган ақлий ёки жисмоний фаолият; иш.

Ақлий меҳнат. Жисмоний меҳнат. Меҳнат интизоми. Меҳнатда чиниқмоқ. Меҳнат — меҳнатнинг таги роҳат. — Мақол

Меҳнатга ўрганган киши меҳнациз қолса, меҳнат хумор қилади. — М. Исмоилий, Фарғона т. о.

2. Бирор мақсад учун сарфланадиган куч, ғайрат, ҳаракат.

Бир томондан, раиснинг обрўйини сақлаш, иккинчи томондан, бу тадбирдан қаттиқ норози бўлган одамларга бунинг моҳиятини тушунтириш керак бўлиб қолди. Ўрмонжон бунга ҳийлагина вақт ва меҳнат сарф қилди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

от эск. Меҳнаткаш, ишчи, хизматчи.

Заводда ёш меҳнатчилар кўпчиликни ташкил этади. — Газетадан

Ниёзҳожи бўлса қув одам, Собиржондай меҳнатчи бир қаролни қўлдан чиқаришни у сира-сира истамас эди. — Ғ. Расул, Тўнғич ўғил

а unearned

• меҳнациз ишлаб топилган маблағ unearned income

сфт. с. Т. Меҳнацевар.

сфт. 1. Меҳнат қилиб кун кўрувчи; меҳнат кишиси.

Меҳнаткашлар оммаси.

Сиёсий савод аввало шуки, ҳар бир меҳнаткаш оқни қорадан, дўстни душмандан ажрата билиши керак. — Ҳ. Ғулом, Машъал

У эркпарвар, содда, меҳнаткаш халқнинг бундай олижаноблиги қаршисида ўзининг масъулиятини яна чуқурроқ сезди. — Ойбек, Қуёш қораймас

2. Меҳнат қилиб чарчамайдиган; меҳнацевар.

Бечора Оқила, ўзи жуда ҳалол, меҳнаткаш, болаларга жуда меҳрибон — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар.

сфт. Меҳнатни севадиган, меҳнатга кўнгил қўйган.

Абдуғафур ота Муҳиддиннинг оқил, меҳнацевар йигит эканлиги ҳақида қизиқиб сўзлаб берди. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди