ot 1. Hech kimga soʻz bermaydigan, janjalkash, shallaqi (asosan ayollar haqida).
Manjalaqi xotin.
Men unga manjalaqi parixon otinning gapini gapirib yuribman. — A. Muxtor, Opa-singillar
2. Notoʻgʻri yoʻlga kirgan; buzuq (ayollar haqida).
bu manjalaqi bir balo qilgan, oʻziga isitib olgan boʻlsa ajab emas. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Agar shoʻrlik tirik boʻlganida, bu manjalaqining koʻzlarini oʻyib olardi. — Mirmuhsin, Umid