sft. 1. Buzilish, oʻzgarish kabilarga chidamlilik darajasi yuqori: puxta, mustahkam.
Mahkam imorat. Eshikni mahkam berkitmoq.
Gʻazal toʻlaligicha oʻz qalbiga koʻchib, xotirasida mahkam oʻrnashib qolganidan, oʻzida yoʻq sevinib, ogʻzining tanobi qochdi. — K. Yashin, Hamza
2. koʻchma Turgʻun, oʻzgarmas, sabotli.
Mahkam iroda.
Gʻulomjon fikrida, qarorida mahkam edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
3. Zoʻr kuch bilan, qattiq.
Koʻlni mahkam qismoq. Mahkam ushlamoq.
Yugurib borib, mahkam quchoqlab oldi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
4. Mahkam (erkaklar ismi).