ot Birovga yoki biror narsaga ishq, havas bilan, yurakdan berilgan; shaydo.
Devonov oq yuzli, qora koʻzli, qoraqosh, tabiatan muloyim boʻlganligidan, unga koʻp qizlar maftun edi. — J. Sharipov, Xorazm
Eʼtibor Oxunova tabiat maftuni, uni jondan sevadi. — X. Yodgorov, Hayot toʻlqinlari
- Maftun qilmoq (yoki etmoq) Ishq-sevgi, zavq-havas tuygʻusi bilan oʻziga jalb etmoq, mahliyo qilmoq. Saodat Qobulova va Botir Zokirovlarning shoʻx qoʻshiqlari, oʻzbek raqqosalarining jozibador oʻyinlari hammani maftun qildi. — N. Safarov, Olovli izlarYulduzxonning nozli koʻzlaridagi sirli maʼno Muhiddinni maftun etdi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi