fl. 1. Kuchli alangalanmoq, alanga taratmoq.
Elmurod pechkada lovullab yonayotgan oʻtga tikildi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Quruq oʻtin bir zumda lovullab yonib ketdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
2. koʻchma Qattiq qizimoq.
Quyosh tik kelgan. Havo lovullab yonadi. — Oybek, Qutlugʻ qon
Qizning yuragi xuddi tuzoqqa tushgan qushdek pitirlab urar, yuzi lovullab yonardi. — O. Yoqubov, Bahor kunlaridan birida
Yuzlari qizarib-boʻrtib, quloqlarigacha lovullab ketgan Gulxayri togʻasiga oʻgirildi. — S. Nurov, Narvon
3. koʻchma Birdan qizishib ketmoq, tutaqmoq.
Lutfiniso: Voy, juvon oʻlgur! deb, labini tishladi. U shamol teggan olovdek, lovullab ketdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Ehson u vaqtda birdaniga lovullagan muhabbatning oqibatini soʻraganda, gapirgani gap topilib, andak xijolatlikdan chiqdi. — A. Qahhor, Sarob