sft. 1. Sugʻorilmaydigan, suvsiz, yogʻindan suv ichadigan; bahori (yer yoki gʻalla haqida).
Turbat qishlogʻining koʻp yerlari suvsiz boʻlib, aholisi lalmi bugʻdoy jar edi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
Lalmi dashtga yoʻl oldim. — T. Murod, Ot kishnagan oqshom
2. koʻchma shv. Quruq.
Men kattalar xoʻja koʻrsinga lalmi doʻq urib ketdi, deya oʻyladim. — T. Murod, Ot kishnagan oqshom
Koʻp lalmi doʻq qilaverma — M. Hazratqulov, Jurʼat
Bekorga ham xalqda, lalmiga hatto qiz berma, degan gap yurmaydi. — N. Qobil, Unutilgan sohillar