Qidiruv

ot Avtomashinaning odam yoki yuk joylashadigan qismi.

ZISning kuzovida oʻtirgan rais hammani kuldirib, toʻsatdan Komila xolani quchoqlab oldi. — O. Yoqubov, Bahor kunlaridan birida

Kuzov toʻla shagʻal bilan Tuyamoʻyin tarafga ketayotgan edim. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

ot 1. Yoz bilan qish oʻrtasidagi fasl,

Kech kuz. Kuzga yaqin.

Shu orada yasharkan Bir badavlat — boy xoʻroz, Rohat umr koʻrarkan Kuz-u qish-u bahor, yoz. Z. Diyor.

Deraza oldidagi tol novdasidagi yaproqlar kuz shamoliga bardosh berolmay, uzilib, yerga tushardi. — S. Karomatov, Oltin qum

2. koʻchma Davrning, masalan, kishi hayotining, umrning oxirgi damlari.

Kimdir shoshilib javob qaytardi: — Bu gal uning [dushmanning] kuzi keladi. — N. Safarov, Komissar Qoraboyev

Axir yoshimiz ketyapti, umr bahorimiz oʻtib, kuzimiz yaqinlashib kelyapti, Hayotxon! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

fl. 1. Tekis qilib kesmoq, qirqib tekislamoq (yolni, soqolni, moʻylovni). Toyning yolini kuzamoq.

Ota [Oxunboboyev] uning [Mustaqimning] gaplarini goh panjalari bilan chiroyli kuzalgan soqolini tarab, goh kelishgan moʻylovining uchini himarib, yuzi-koʻzi kulib eshitdi. — Y. Shamsharov, Ulgʻayish

Endigina qirqni hatlagan bu banda, chiroyli kuzalgan qop-qora soqolini demasa, yoshiga nisbatan yosh koʻrinar edi. — N. Norqobilov, Bekatdagi oq uycha

2. Daraxt va butalarga manzarali tus berish uchun ortiqcha shox-shabbalarini kesib tekislamoq.

Talashuv xiyobondagi xorazmcha choʻgirmaga oʻxshatib kuzalgan pakana daraxtlar tagida ham davom etdi. — E. Aʼzam, Kechikayotgan odam

ot s. t. ayn. Kuz 1.

Qizim, sen olamga kelganing chogʻi Kuzak ham bahorga aylandi chogʻi. — U. Poʻlkan, Bir bahor dostoni

Bizni ham chorlardi kuzakda terim, Gurpaklashib yurib paxta terardik. — E. Vohidov.

sft. Kuzga xos, kuzda boʻladigan.

Kuzgi yomgʻir. Kuzgi meva. Kuzgi yigʻim-terim. Kuzgi ekinlar. Kuzgi shudgorlash.

Komiljon anchagina joyga kuzgi koʻchatlar oʻtqazdirgan edi. — S. Zunnunova, Yangi direktor

ot 1. Karta oʻyinida: boshqa xol, rang-tusdagi kartalardan ustunlikka ega boʻlgan va boshqa xoldagi kartalarni bosa oladigan karta.

Kuzirni yurmoq. Kuzir bilan bosmoq.

2. s. t. koʻchma Maʼlum jihatdan ustunlikka ega boʻlgan, oʻz kuchiga, boyligiga ishongan odam; zoʻravon, doʻkay.

Erkinlik havas qilmas inson yoʻqdir jahonda, Davlat yoʻqkim, mustaqil boʻlmay desa kuziri. — B. Boyqobilov.

Asakalik mashhur qimorboz Qulmatqora toʻrtolchilarning elkasi yerga tegmagan kuzuri edi. — A. Muxtor, Opa-singillar