ot 1. Kesilgan yoki singan daraxtning ildiz tomonida qolgan ostki qismi; toʻnka.
Kunda kovlamoq.
Ismathoji qora movut chakmonining bir barini qayirib, yaqindagina kesilgan bir terak kundasiga kelib oʻtirdi. — Oydin, Yamoqchi koʻchdi
U avval katta kundalarning tevaragini ketmon bilan chopishga boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Ustida biror narsani chopish, qir-qish va shu kabilar uchun qilingan maxsus gʻoʻla.
Kudungchining kundasi. Kundaga qoʻyib chopmoq. Bolta tushguncha, kunda dam oladi. — Maqol
Qassoblik qilmoqchi boʻlgan odam avvalo bir qoʻlini kundaga qoʻyadi-yu, bolta bilan chopadi. Agar chopilmasa, qassoblik qiladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Uning koʻzi ayvon ustuniga suyab qoʻyilgan kunda va oshpichoqqa tushdi. — S. Nurov, Narvon
3. maxs. Moyjuvozning oʻgʻirsimon tayanch yogʻochi, ichi oʻyilgan yoʻgʻon gʻoʻla.
Tangadek soya tushmaydigan daraxtsiz tashqari hovli oʻrtasida juvoz kundaga oʻxshash qoziq. — Sh. Rizo, Qor yogʻdi, izlar bosildi
[Zigʻir moyi] bozorda sariq moydan ikki barobar qimmat-a! Kundadan chiqar-chiqmas, toʻylarga olib ketisharkan. — S. Nurov, Narvon
4. Tokning tupi, zangi.
Chorvoqcha katta boʻlmasa ham, ikki tup olcha ikki kunda uzumi, bir-ikki tup qizil gul bor ekan. — A. Qahhor, Oʻtmishdan ertaklar
Xomtok vaqtida kundadan oʻsib chiqqan novdalardan 2—3 ta eng yaxshisini qoldirib, boshqalarini tokqaychi bilan tagidan olib tashlash kerak. — Gazetadan
5. tar. Bandilarning oyogʻiga uriladigan (solinadigan) maxsus yogʻoch asbob, taxta kishan.
Xatirchilik bandining bizni ozod qiladilar degan soʻziga haligacha ishonmay turgan bandilar ham, kishan va kundalarining ochila boshlaganini koʻrib quvonmoqda edilar. — S. Ayniy, Qullar
Borsa, enasi oyogʻida kunda, boʻynida, oʻlib yotibdi. — Murodxon.