Qidiruv

sft. 1. Kulgi qoʻzgʻatadigan, kuldiradigan; qiziq.

Goʻyo zehni boyagidan ham oʻtkirlashib, tili biyronlashib ketganday, shoʻx, kulgili gaplar xayoliga oʻzidan-oʻzi quyilib kelardi. — O. Yoqubov, Mirzaterak

2. Masxara yoki kalaka boʻladigan.

Ularning [Elmurod bilan Gulsumning] usti-boshlari batamom ividi. Shunday kulgili bir holda guzarga kirib bormaslik uchun, qishloq chetidagi eski bir egasiz uyning ayvonida yomgʻirning toʻxtashini kutdilar. — P. Tursun, Oʻqituvchi

ot 1. Xursandlik, vaqtichogʻlik va zavqlanishni ifodalovchi, boʻlinib-boʻlinib chiqadigan tovushlar, ovozlar.

Samimiy kulgi. Zalda kulgi koʻtarildi.

Sidiqjon kimningdir qattiq kulgisidan uygʻonib ketdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Qogʻozi koʻchgan devorlar, toza boʻlsa ham, eskirib ketgan darparda, sargʻaygan choygumni koʻrib, qanoat hosil qildi, shekilli, yana koʻzlarida kulgi oʻynadi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. Mazax yoki kalaka qilinadigan narsa; kalaka, mazax ifodasi; masxara.

Bu oʻrinsiz ishdan Oftob oyim achchiqlandi: — Manim holim senga kulgimi, qizim? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Birontasini chaqirsam, keyin, albatta, masxara qilishadi, kulgi, mazax uchun ularga bahona topiladi, deb oʻyladi Gulnor. — Oybek, Tanlangan asarlar

oʻzbekchakulgili kishi/narsainglizchalaughable

ot ayn. Kuldirgich.

Uning raso boʻy-basti, quralay koʻzlari, oʻng betidagi kulgichi koʻz oʻngidan oʻtdi. — S. Siyoyev, Otliq ayol

Gavhar ancha toʻlishib, chiroyli boʻlib ketgan, quyuq kipriklari orasiga yashiringan koʻzlari oʻtday porlar, nimrang yonoqlarida kulgichlar oʻynardi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol.