ot 1. Xursandlik, vaqtichogʻlik va zavqlanishni ifodalovchi, boʻlinib-boʻlinib chiqadigan tovushlar, ovozlar.
Samimiy kulgi. Zalda kulgi koʻtarildi.
Sidiqjon kimningdir qattiq kulgisidan uygʻonib ketdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Qogʻozi koʻchgan devorlar, toza boʻlsa ham, eskirib ketgan darparda, sargʻaygan choygumni koʻrib, qanoat hosil qildi, shekilli, yana koʻzlarida kulgi oʻynadi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
2. Mazax yoki kalaka qilinadigan narsa; kalaka, mazax ifodasi; masxara.
Bu oʻrinsiz ishdan Oftob oyim achchiqlandi: — Manim holim senga kulgimi, qizim? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Birontasini chaqirsam, keyin, albatta, masxara qilishadi, kulgi, mazax uchun ularga bahona topiladi, deb oʻyladi Gulnor. — Oybek, Tanlangan asarlar