ot
1.
din.
Xudoni, dinni tahqirlash.
Xudo va rasulga boʻlgan haqorat kufr va murtadlik boʻlib, kofir va murtadning jazosi qatl emasmi? — S. Ayniy, Qullar
2.
Diniy, sharʼiy tamoyillarga toʻgʻri kelmaydigan, xudoga xush kelmaydigan, nosharʼiy.
- Kufr ahli Dindan qaytganlar, dinsizlar, kofirlar.
Kimki sendan yuz oʻgursa, ermas ul tolibi din, Topshir ul kufr ahlini sen qodiri jabboringa. — Uvaysiy.Bandasi avval kufr ishlarni koʻp qiladi — qiladi-da, keyin birdan doʻzaxni eslab qoladi. — N. Norqobilov, Bekatdagi oq uycha
- Kufr boʻlmoq Xunob boʻlmoq, kofirligi tugmoq.
Nima balo, biron ishdan kufr boʻlib borayotgan ekanmi, haytovur, Yolgʻizjonning yuziga tarsaki tortib yuboribdi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda
- Kufr ketmoq Xudo va dinga qarshi soʻzlamoq, dinga toʻgʻri kelmaydigan soʻzlar aytmoq.
Baʼzi mahallar kufr ketishdan ham toymas edi shoʻrlik ona! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otgunchaBirov: Davlatmandga davlatni xudo bergan, kufrga ketma, deb kampirga dakki berdi, kimdir pulga mardikor yollayotgan puldorlarning goʻriga gʻisht qaladi. — K. Yashin, Hamza
- Kufri otmoq
Zokirning kufri oshib: Sendan yaxshilik chiqmas ekan deb yanib qoldi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlarRais yoʻqligimni bilsa, battar kufri oshadi-da — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi
- Kufri chiqmoq
Birpas kufri chiqib turardi-da, Abduhafizning gaplarini eslab fikridan qaytardi. — R. Fayziy, Hazrati inson
