фл. 1. Бутун кучи билан кескин ҳаракат қилмоқ, тиришиб, чираниб зўр бермоқ.
Юкни кучаниб кўтармоқ.
Ҳомид ҳануз қўлини бўшатишга кучанар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Машина, орқасидан аччиқ ҳидли қорамтир тутун чиқариб, бир кучанди-да, елиб кетди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
Узун арқонларни кучаниб торта-торта, кемани соҳилга қапиштирдилар. — С. Сиёев, Аваз
2. кўчма Ўта муболаға билан мақтанмоқ, чиранмоқ.
Бу муваффақиятдан чатнаёзган мулла Абдураҳмон кучанганидан кучанар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Ҳоким 25 солдатнинг кучи ўзига ўтиб қолгандек кучана бошлади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.