fl.
1.
Ichiga qarab oʻymoq, oʻyib chuqur qilmoq, qazimoq.
Ariq kovlamoq. Oʻra kovlamoq. Quduq kovlamoq.
Gʻulomjonlar shu bir necha kun ichida ungurni uch qulochdan ortiq kovlab qoʻydilar. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Oʻzing kovlagan goʻrga oʻzing kir! — N. Safarov, Tanlangan asarlar
2.
Kovlash asbobi vositasida yoki boshqa yoʻl bilan yerdan, tuproq ichidan chiqarib olmoq, qazib olmoq.
Kartoshka kovlamoq. Koʻmirni kovlaganga yoqtir, molni mirishkorga boqtir. — Maqol
Toʻnkalarni kovlab, bir chekkadan yorilsa, talay oʻtin beradi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3.
Barmoq yoki biror narsa tiqib tozalamoq.
Samovar tagini kovlamoq.
Mamaturdi qora, sinchalogʻi bilan oʻng qulogʻini bir kovlab olgach uyidan chiqadi. — Choʻlpon, Kecha va kunduz
Kovlab turmasangiz, choʻgʻni ham kul bosadi. — Qanotli soʻzlar
4.
Biror narsa bilan ostin-ustin qilib agʻdarmoq, aylantirmoq.
Oʻtni kovlamoq. Qozondagi ovqatni kovlamoq.
Bir devona gulxan tevaragidan aylanib, qoʻlidagi kosovi bilan toʻrt tomondan kovlar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
5.
s. t. ayn.
Kovlashtirmoq.
Oʻtni kovlasang — oʻchar, qoʻshnini kovlasang — koʻchar. — Maqol
Mening fuqarom bir ota, bir onaning bolalariday ittifoq, bir-birini kovlashni boshaydi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Hadeb buzilavergandan keyin u yogʻini kovlaydi, bu yogʻini kovlaydi, xullas, ichida nimasi boʻlsa, barini bilib oladi. — S. Ahmad, Togʻ afsonasi
6.
Qoʻl solib qidirmoq, axtarmoq, titkilamoq.
Gʻulomjon gadoyning boʻsh, ochiq qoʻliga bir narsa tashlash uchun choʻntaklarini kovlay boshladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Ayol sakrab pastga tushdi-da, sumkasini kovlab, pul qidira boshladi. — S. Ahmad, Ufq
7.
koʻchma
Miridansirigacha tekshirmoq, surishtirmoq, koftukov qilmoq.
Ota-buvamni kovlab, gazetaga urib chiqishdi. Sh. Rizo, Qor yogʻdi, izlar bosildi.
— Hamma narsaga razm solib, kovlab yurasan-a, pismiq! — jerkib tashladi [Gulnorni] — Nuri. Oybek, Tanlangan asarlar
