Qidiruv

ot 1. esk. Koʻcha; yoʻl.

Yusufbek hoji, to Eskijoʻvaga yetguncha, oʻzining yuqoridagi soʻzini koʻy, guzar xalqiga takrorlab kelmoqda edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. oʻ. ( -p. yoki j. k. shaklida — koʻyiga, koʻyida) Biror narsa dardi, savdosi, harakati.

Nimaning koʻyida yuribsiz?

Doʻsmat tirikchilik koʻyiga tushdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Bu uxlaguvchi mening halol rafiqam boʻlib, ikki yildan beri men ham uning koʻyida sargardonman. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. biror aniqlovchi soʻz bilan Ahvolda, holatda.

Elmurod shu koʻyi yana birmuncha yurgach, toʻxtadi-da, yoʻl chetidagi bir toshga oʻtirdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Domla Niyoz turgan koʻyi yorliqni oʻqidi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

ot Bir kishilik karavot, joy (kasalxona, yotoqxona va shu kabilarda).

Mahkam koykalar va tumbochkalar bilan qurshalgan stolga qaradi. — P. Qodirov, Uch ildiz

Torgina xonada yana bir koyka boʻlib, unda kimdir jimgina yotar, aftidan, hali hushiga kelmagan edi. — Gʻulom, Zamin yulduzlari

1. Biror narsadan shikoyat qilmoq, zorlanmoq, xafa bo'lmoq

2. Koyib, urishib aytilgan ran, soʻzlar

Saodatxon oʻn yettiga kirib, haligacha oyisidan bunchalik koyiil eshitmagan edi — N.Safarov, Saodatning baxti

[Ustalar] Bitmay qolgan kiyimlarning egalaridan koyish va soʻkish eshitardilar — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

3. folk. Umuman, urinish, ovora bo'lish, koyinishli holat, qiyin, gʻam-tashvishli holat

Tuhmat bilan qoldik ushbu koyishga. Otamiz haydatdi bu ulugʻ dashtga — "Erali va She-rali"

Koyishlarim boʻldi mening ziyoda, Sening uchun voyim ortdi dunyoda — "Oysuluv"

Falakka yetar nolishing, Koʻp boʻldi, ena, koyishing — "Murodxon"

ot Yoz (issiq) vaqtlarida ustdan kiyiladigan, yalangqavat, yoqa va yengli, erkaklarniki beldan pastroqqacha, ayollarniki esa etagi uzun boʻladigan kiyim (sovuq vaqtlarda jemper, kostyum kabilarning ostidan kiyiladi).

Chit koʻylak. Shoyi koʻylak. Atlas koʻylak. Erkaklar koʻylagi.

Sherali koʻylagini shimining ichiga tiqib, kamarini tortayotganda deraza oynasini chertib, uni shoshiltirardi. — S. Karomatov, Oltin qum

Koʻylak yengi tirsakka qadar shimarilgan; tiqmachoqday bilaklarida ilon boshli bilaguzuklar yonadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Koʻylagining etaklari tong shud-ringidan hoʻl boʻlib ketganiga, yengining uchlari koʻkarib qolayotganiga qaramay, chaqqon ishga kirishdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

fl. 1. Tanbehlovchi gap, soʻz aytmoq, tanbeh bermoq, urishib qoʻymoq.

Ona boʻlgandan keyin vaqti kelsa — koyiydi, vaqti kelsa erkalaydi. — T. Obidov, Yusufjon qiziq

— Normurod aka, — dedi u, — siz ishni buzding, deb meni koyidingiz, ehtimol, bilmasdan, tajribasizlikdan buzgan boʻlsam. — S. Ayniy, Qullar

2. ayn. Koyinmoq.

Mulla Norqoʻzi bu odamning oddiy haqiqatni anglamasligidan koyidi. — A. Qahhor, Mayiz yemagan xotin

Rahimning oʻzboshimchaligidan [Umurzoq akaning] bunchalik koyib gapirishi Qudratni yanada hushyor qildi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

3. kom qoʻll. Biror narsa tayyorlash uchun urinmoq, ovora boʻlmoq.

Yoʻlchi qishloqdan keltirgan xaltani kampirga uzatdi: — Ayam berib yubordi, qurut — Sadagʻasi ketay, — kampir xaltani ushlagisi ham kelmay, qoʻl uchi bilan tutib gapirdi, — koyib nima qilar edi bechora. — Oybek, Tanlangan asarlar

sft. Koykasi bor, koykaga ega boʻlgan; oʻrinli.

Qishloqning eng xushmanzara joyiga yuzta koykali yangi tipdagi bolalar bogʻchasi qurmoqchimiz. — S. Anorboyev, Oqsoy