навжувон

от 1. Ёш йигит; ўспирин.

Кексалик келиб эрди, дилда кўп эди армон, Яшнатиб, яшартиб сен, навжувон этиб келдинг. — Ҳабибий

Кўча-кўй ола-қуроқ кийинган ва безовта бир қиёфага зир югуриб юрган навжувонлар билан тўлди. — С. Сиёев, Куёвсалом

2. кўчма Янги, ёш.

Қумлар ўртасида бир шаҳар кўрдим, Навжувон, сулув, соз, ярқироқ шаҳар. — Миртемир

н youth

1. óspirim, nawqıran, jas jigit

2. авıс. jańa, jas

↑ Junge m, Jüngling m