Qidiruv

sft. 1. Hech kimi yoʻq, yolgʻiz.

[Elmurod:] Axir, bir kimsasiz yetimdan bugun shunday odam boʻlsam-u, bosh im koʻkka yetmasinmi?! — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Odam zoti yoʻq, odamsiz; boʻm-boʻsh.

Kimsasiz hovli. Kimsasiz dasht.

Mahkam kimsasiz koridordan tez-tez yurib, oʻsha eshik qarshisiga bordi. — P. Qodirov, Uch ildiz

Onaxon Naymanchaning koʻchalariga yana bir tikilib qaradi: hammayoq boyagiday jimjit, kimsasiz edi. — A. Muxtor, Opa-singillar

ot 1. Umuman odam, shaxs, zot.

Qisqasi, ilgaridan oddiy bir tengdoshdek boʻlib kelgan bir qiz endi Elmurod uchun sirli bir kimsaga aylanib borar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Bu nomaʼlum kimsa oyoq uchi bilan yurib keldi-da, moʻralab ayvonga qaradi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. kam qoʻll. Hech kim, hech zot.

Goʻyo kimsa hol soʻrmas mendan, Joʻralarim soʻramaslar hol. — Rauf Parfi

Non sotib olay desa, bozor yoʻq, tortib olay desa, kimsa yoʻq. — I. Rahim, Chin muhabbat

ot 1. Kim soʻzining ikkinchi shaxsga qaratilgan soʻroq shakli.

Podadan adashgan buzoqqa oʻxshab duch kelgan eshikka boshingni tiqaverasanmi? Kimsan oʻzing? — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Nazarda tutilgan shaxsning darajasi (amali, unvoni, boyligi va shu kabilar) yuqoriligini taʼkidlash uchun ishlatiladi.

[Tantiboyvachchaning dadasi] Ziqnaning pir urgani edi Kimsan — terifurush falonchi boy! Lekin koʻrgan odam yamoqchimi, boʻzchimi deb oʻylar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

— Xotinlari ham, kimsan — oqsoqolning xotinimiz, deb kekkayishib, oʻzlariga xon, oʻzlariga bek boʻlib, rosa zugʻumini oʻtkazishdi, — dedi Yusvali togʻa. — P. Tursun, Oʻqituvchi

3. Kimsan (erkaklar va xotin-qizlar ismi).