«кибр-ҳаво» бўйича 11 та натижа
от Ўзига ортиқча баҳо бериш, манманлик.
Ҳабибий, қош кериб, мағрур боқма элга, камтар бўл, Назардан қолма, бадахлоқ ила кибр-у ҳаводан кеч. — Ҳабибий
манманлик, кибр-ҳаво.
ўринлаш айн. Ўрнашмоқ. Отлиқ меҳмон ўринлашиб олгач Зокирбой ўтирганларга кибр-ҳаво билан уни таништира бошлади. С. Кароматов, Бир томчи қон Бора-бора бу фикр
1. фахр, ифтихор, ғурур; то таке приде ин фахрланмоқ; 2. кибр-ҳаво, кибр, димоғдорлик, калондимоғлик 1. гордость; то таке приде ин гордиться; 2. спесь; гордыня
димоғ анат. Бурун бўшлиғи билан оғиз бўшлиғининг туташадиган ери; ҳалқумнинг юқори бўлими. Гулрўйнинг димоғига гуп этганча нам тупроқнинг хуш бўйи урди.
руҳ дин. Киши ҳаётлигида у билан бирга, вафотидан кейин эса танадан чиқиб, абадий қоладиган кўзга кўринмас нарса, куч; арвоҳ. Руҳ танадан чиққач, тана ўлади. Фан
дам Нафас, тин. Дамим қайтиб кетяпти. Дамимни ростлаб олай. Чуқур дам олинг. Жиндай дамимни ростлаб олай, уҳ ҳалиям оёғимнинг қалтироғи босилгани ёʻқ. Ҳамза, Паран
