Qidiruv

fl. 1. Qattiq narsani tish bilan qirib, ushatib maydalamoq; gʻajimoq.

Suyak kemirmoq.

Uch-toʻrt yashar sap-sariq qizcha poʻsti archilgan sabzi kemirib turibdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Birining [oyoq kiyimning] yuz yarmini sichqon kemirgan, birining yuzi tagcharmga yopishib ketgan. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. koʻchma Tatalab qiynamoq, azob bermoq (ruhiy kechinmalar haqida).

U minut sayt yuragini kemirib ketayotgan bu dardni hech kimga ayta olmas edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Nigoraning ilk bor Sher aka deganini eshitganida, badanini kemirayotgan ogʻriqni ham unutib, allaqanday shirin, qaynoq bir hisning zoʻridan mast boʻlgan edi. — S. Anorboyev, Oqsoy

ot anat. Odam va hayvon organizmidagi egiluvchan va qattiq biriktiruvchi toʻqima; togʻay.

Burun kemirchagi.

Bemorga yangi kemirchak qoʻyish oddiy operatsiya boʻlib qoldi. — Gazetadan

fl. Kemirmoq feʼlining majhul nisbati.

ot 1. Kemirmoq feʼlidan sifatdosh; kemiradigan.

Qurtlarda kapalaklarnikidan farq qiladigan kemiruvchi ogʻiz apparati boʻladi. — Zoologiya

Shubha kishini kemiruvchi, hayot totini ogʻuga aylantiruvchi eng yomon narsadir. — A. Eshonqulov, Oila baxti haqida

2. .