Qidiruv

sft. 1. Muhtojlikda yashovchi, tirikchilik uchun kerakli narsasi yetarli boʻlmagan; qashshoq, faqir, bechora.

Kambagʻal dehqon. Kambagʻal oila.

Kambagʻal yigit endi yorugʻda hamma otlarni ayrim-ayrim koʻzdan kechirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Oʻquvchilarning qariyb hammasi kambagʻallarning bolalari boʻlgani uchun, Gʻulomjon ota-onalar bilan maslahatlashib, ularga har kun issiq ovqat qildirib berib turdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

2. Yetarli boʻlmagan; kam, yetishmaydigan.

Suvga kambagʻal yer. Soʻzga kambagʻal odam.

3. koʻchma s. t. Mushkul yoki ayanchli ahvolga tushib qolgan kishi; shoʻrlik, boyoqish, bechora.

Yoʻlchi qachon kelar ekan, kelganda ham nima qilardi, boʻzbola, kambagʻal. — Oybek, Tanlangan asarlar

ot Hayotiy, tirikchilikka zarur narsalarning yetishmaslik holati.

Bir kuni ona bechora zor yigʻlab, xudoga nola qildi: Kambagʻallik qursin, kambagʻallik E xudo, qanday gunoh qildikki, bizni bunchalar qaqshatasan? — K. Yashin, Hamza

Xotinimni ham kambagʻallik yiqitdi, bu yerdagi ogʻir ish nobud qildi. — Oybek, Tanlangan asarlar

ot Kambagʻal sharoit; kambagʻallik, qashshoqlik.

— Hozir ham kambagʻalmiz, — dedi Sattorqul davom etib, — lekin bu kambagʻalchilik yorugʻ dunyodan boʻlgan umidimizni emas, yorugʻ dunyodan boʻlgan umidimiz bu kambagʻalchilikni yeb, kemirib tashlayotibdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

sft. Kambagʻallarga yordam koʻrsatuvchi, shafqat qiluvchi; kambagʻallar huquqini himoya qiluvchi.

Kambagʻalparvar odam,

Boylardan bittasi juda kambagʻalparvar oʻtgan ekan, chakalak-zoriga doshqozon ostirib, och qolganlarga xoʻrda, atala ulashib turar ekan. — P. Tursun, Oʻqituvchi

fl. Kambagʻal boʻla bormoq, kambagʻal boʻlib qolmoq.

беднякpoor