от 1. Қаттиқ ёғочнинг бир учидан иккинчи учига ип тортиб эгиб, ярим доира шаклида ясалган, найза-ўқ солиб отиладиган қадимий ов ва жанг қуроли; ёй, камон.
Афанди елкасига камалакни осиб узоқ бир кўлга ғоз овлагани кетди. — Латифалар
Эрмана полвон камалагидан девга қараб ўқ узибди. — Олтин бешик
2. Қуёш нурининг ёмғир, фаввора томчиларида синиши натижасида ҳавода турли рангда ярим доира шаклида кўринадиган ёʻл; ёй.
Дарахтларнинг орқасида қизил, кўк, пушти ва зангор чизиқлар билан товланиб турган камалак кўринди. — И. Раҳим, Ихлос
- Камалак бўлмоқ Камалак шаклини олмоқ, эгилмоқ. Қошлар учади, кўзлар кулади, гоҳ чап қўл орқа белга ўтиб, ўнг қўл қош устида камалак бўлади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
- Камалак қилмоқ Камалакка ўхшатиб эгмоқ. Раис., бир қўлини орқасига қўйиб, иккинчи қўлини боши узра камалак қилиб, икки-уч елка қоқди-да, шундай ёʻғон гавдали бўлишига қарамасдан, беданадай ёʻрғалади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари